Foto: Polderderby prooi voor Creil-Bant 1

Polderderby prooi voor Creil-Bant 1

Onder grote belangstelling van het massaal toegestroomde publiek begonnen de formaties van vv Tollebeek 1 en Creil-Bant 1 aan het eerste deel van hun tweeluik dat de enige polderderby in de 4klasse A vormt. Het treffen in Tollebeek van deze zaterdag zou een wedstrijd worden waarin er in de eerste helft ontzettend veel gebeurde, en in de tweede helft alles vooral een beetje voortkabbelde.

Eerst de eerste helft dus. Uw verslaggever moest zijn pen continu in de aanslag houden, de aantekeningen volgden elkaar in hoog tempo op. Beide ploegen waren klaarblijkelijk door hun trainers opgedragen om er vanaf de aftrap een hoop energie tegenaan te gooien, getuige het spel dat de toeschouwers kregen voorgeschoteld. Het eerste visitekaartje werd afgegeven door Creil-Bant-aanvoerder Daley Slump, die een schot vanaf de rand van het zestienmetergebied op de lat uiteen zag spatten. Het tempo in de openingsfase lag hoog, van weerskanten werd er flink druk gezet – het spel golfde derhalve op en neer. Dat het Tollebeek was dat na zeven minuten op voorsprong kwam, mag Creil-Bant zichzelf aanrekenen. De rechtsbuiten van de gastheren werd wel heel erg vrijgelaten; dat deze vanuit een ingooi en de daaropvolgende spelvoortzetting kon worden bereikt wekte de indruk dat bij de bezoekers nog niet iedereen de slaap goed uit zijn ogen had gewreven.

Een tegenvaller voor Creil-Bant dus, maar het liet zich niet al te veel van de wijs brengen. Er volgden enkele goede aanvallen van de ploeg van trainer Kees Maes, onder meer Robin Schaapman liet zich gelden met een hem kenmerkende rush, hij zag vervolgens zijn doelpoging nipt voorlangs gaan. Even later was er een lange bal van achteruit die in niemandsland leek te belanden, ware het niet dat Daley Slump er nog wel brood in zag en via een acrobatisch hoogstandje – een omhaal – de bal niet eens gek ver naast het doel zag belanden. Creil-Bant in de aanvallende modus, maar dat brak de formatie bijna op toen na een kwartier spelen Tollebeek bijna voor de 2-0 kon tekenen. Eén van hun aanvallers kreeg weer erg veel vrijheid en was finaal aan de aandacht van de Creil-Bant-defensie ontsnapt. Uiteindelijk eindigde zijn schot naast het doel, maar het betekende wel een serieuze wake-up call voor de zwart-geel-witten.

Geen 2-0 dus, maar even later wel 1-1. De bezoekers waren wakker geschud en gingen attenter spelen. In de 18minuut kwam Creil-Bant er middels een snel uitgevoerde counter snel uit. Daley Slump stuurde met een puike dieptepass Robin Schaapman weg, de rappe buitenspeler snelde bij zijn directe tegenstander weg, stuurde de Tollebeker doelman het bos in en rondde beheerst af door de bal in de rechterhoek te schuiven. Beide ploegen dus weer op gelijke hoogte. Nu zou er een fase volgen waarin Creil-Bant de wedstrijd naar zich toe trok. De opbouw, die aanvankelijk nogal slordig verliep, zag er naarmate de eerste helft vorderde steeds beter uit en de bezoekende formatie slaagde erin Tollebeek steeds verder terug te dringen. Er kwamen steeds meer kansen voor Creil-Bant. Hugo Beugels stelde met een prima schot de sluitpost van de gastheren op de proef, Robin Schaapman werd een paar keer goed in stelling gebracht, een hard geschoten vrije trap van Niels Scholtens van een dikke twintig meter kon maar ternauwernood gepareerd worden door de dienstdoende keeper en een schot van Daley Slump strandde – was het geen hands? – in een kluwen van Tollebeker verdedigers. Het was nu pompen of verzuipen voor de thuisploeg, verdere schade leek slechts een kwestie van tijd. Na 36 minuten zag het ernaar uit dat Creil-Bant op de haast onvermijdelijke voorsprong kwam; na een perfecte voorzet vanaf de rechterflank stond Martijn Bijdevaate helemaal vrij. Bijdevaate had alle tijd van de wereld, hij kon naar huis bellen, een selfie maken, een kop koffie nuttigen of zelfs aan een goed boek beginnen. Wat er in zijn hoofd omging is nog altijd niet geheel opgehelderd, maar in plaats van tot één van eerdergenoemde handelingen over te gaan volgde er een wild schot dat hoog over het doel verdween. Langs de kant werd er iets gemompeld over een polletje of een molshoop, maar daarmee zou je de terreinknecht die met uiterste zorg het Tollebeker kunstgrasveld prepareert toch wat tekort doen.

Gelukkig voor de overhaast acterende Bijdevaate volgde een minuut later alsnog de Creil-Banter voorsprong. Dirk Jan Doornbos kreeg in kansrijke positie de bal, na zichzelf goed te hebben vrijgelopen. De keeper wist de inzet van Doornbos nog te keren, maar in de rebound was Robin Schaapman er als de kippen bij om de 1-2 binnen te tikken. De Tollebeker grensrechter deed nog een poging het onheil te keren door de vlag in de lucht te steken ten teken dat het buitenspel zou zijn, maar scheidsrechter Albada wenste hier niet in mee te gaan. De felbegeerde voorsprong voor de Creil-Banter combinatie verscheen dus eindelijk op het scorebord. Intussen bleef Robin Schaapman, inmiddels met twee treffers op zak, de verdediging van Tollebeek fikse hoofdpijn bezorgen. Hij was zijn directe tegenstander – die in de rust vervangen zou worden – telkens te snel af en stichtte daarmee veel gevaar. Enkele minuten voor rust werd het de defensie van de thuisploeg te machtig en werd Schaapman in kansrijke positie, niet ver buiten het strafschopgebied, op onreglementaire wijze gestuit. Dirk Jan Doornbos nam plaats achter de bal en zag zijn vrije trap van richting worden veranderd door een van de Tollebekers, hierdoor eindigde zijn poging in de linkerhoek, de doelman kansloos latend. Een mazzelgoal, maar wel 1-3; een tussenstand die op dat moment zeker geen onrecht deed aan het spelbeeld. Met deze stand zochten beide teams de kleedkamer op.

Na rust de eerste tien minuten hetzelfde spelbeeld als voor de pauze. Dit was ook de fase waarin Creil-Bant de wedstrijd definitief op slot had moeten gooien. Kansen voor de 1-4 – en eigenlijk ook voor de 1-5 – volgden. Het zal niemand verwonderen dat bij enkele van die kansen Robin Schaapman betrokken was, die nog steeds energie bleek te hebben om langs de flanken bij zijn tegenstander weg te snellen. Uit één van die rushes volgde een flinke kans, maar Schaapman zag zijn schot in de handen van de doelman eindigen. Even later had Varney Sesay, al weken een baken van rust binnen het Creil-Banter team, een schitterende opening in huis waarmee hij Martijn Bijdevaate wist te bereiken. Bijdevaate omspeelde zijn tegenstander maar zag vervolgens zijn doelpoging voorlangs zeilen. Tollebeek leek rijp voor de knock-out, maar Creil-Bant verzuimde de beslissende klap uit te delen.

Het had na het eerste kwartier na rust allang een uitgemaakte zaak moeten zijn, maar met een 1-3 tussenstand mocht het Tollebeek van voormalig SC Bant-trainer Wim Jonkers blijven hopen op een terugkeer in de wedstrijd. Toch was het Creil-Bant dat de beste kansen bleef krijgen. Ondertussen was er ook gelegenheid voor een komische noot. Niels Scholtens had kennelijk inspiratie opgedaan door het WK rugby dat momenteel gaande is in Japan, want zijn vrije trap in de 63minuut had op dat strijdtoneel bepaald niet misstaan. Met een sierlijke curve verdween de bal tussen de denkbeeldige rugbypalen, al schiet je in de voetbalsport niet bijster veel op met een weliswaar fraai aangesneden boogbal die een meter of zeventien over het doel verdwijnt.

Niet veel later deed ook Dirk Jan Doornbos een duit in het zakje, toen hij een flitsende draaiactie in gedachten had om zo in één soepele beweging enkele Tollebeker verdedigers van zich af te schudden. Uw verslaggever heeft een hoop respect voor Doornbos, die in het amateurvoetbal een grote staat van dienst heeft, maar dit zag er toch een beetje uit als een Londense dubbeldekker die de eland-uitwijktest probeert te doen, of, zo u wilt, een oud vrouwtje dat met een veel te grote auto achteruit poogt in te parkeren. Hoe je het ook wendt of keert, Doornbos had in navolging van Scholtens de lachers op zijn hand. Nu het tempo wat uit de wedstrijd was en de hoeveelheid goede aanvallen afvlakte, viel er voor de toeschouwers toch nog wat te beleven.

Terug naar het voetbalspel dat beide ploegen op het kunstgras tentoonspreidden. Dat werd naarmate de tweede helft vorderde steeds minder verheffend. Creil-Bant leek het wel te geloven, Tollebeek was onmachtig. Een poging van afstand van Martin Apperlo die een metertje over het Creil-Banter doel verdween was zo’n beetje het enige gevaar dat doelman Ruud Wuestenenk in na rust op zich af zag komen. Vlak voor tijd was er uit de kluts, in een onbewaakt ogenblik, nog een schotje van Tollebeek dat – voor Creil-Bant tenminste – net langs de goede kant van de paal verdween. Intussen had Creil-Bant via de ingevallen Luuk Veendrick – een flinke knal die maar net naast het doel verdween, na een goede actie van Robin Schaapman (ditmaal eens aan de rechterkant van het veld) – ook nog van zich laten horen. Toch was de échte aanvalsdrang van Creil-Bant toen al een tijdje geluwd. De wedstrijd koerste dus af op een 1-3 overwinning voor de bezoekers, al was Dirk Jan Doornbos in de blessuretijd nog heel dichtbij een treffer: hij zag zijn uithaal op de kruising belanden. De 1-3 stand die in de rust op het scorebord prijkte bleek deze middag ook de einduitslag te zijn. Een dikverdiende driepunter voor de mannen van trainer Kees Maes, al had met name in de openingsfase van de tweede helft zeker aan een ruimere overwinning gewerkt kunnen worden.

Man van de wedstrijd? Robin Schaapman ligt voor de hand, hij wist de Tollebeker defensie de hele middag hoofdbrekens te bezorgen. Eindelijk kwamen zijn kwaliteiten, na soms wat moeizamere optredens in de eerste weken van het seizoen, eens optimaal tot hun recht. Dit moet de snelle buitenspeler toch vertrouwen geven! Maar als we toch mensen in de spotlights aan het zetten zijn mag Jurjen Seine ook niet worden overgeslagen. Seine speelde een sterke wedstrijd. Zijn spel springt misschien niet altijd even snel in het oog, maar als we het over een speler van het type stofzuiger hebben betreft het hier toch zeker niet het eerste het beste model dat bij de Action in de rommelige schappen ligt. Nee, Seine won vrijwel al zijn duels en deinsde nergens voor terug. Een luxe stofzuiger dus, en dat soort spelers zijn in ieder voetbalteam heel erg bruikbaar.

In de wetenschap dat er gisteren in de 63minuut een bal in een baan om de aarde werd gebracht – er is filmmateriaal in omloop – en dat de Tollebeker terreinknecht vermoedelijk nog wat herstelwerkzaamheden heeft te verrichten (hopelijk heeft hij ergens nog een paar plaggen kunstgras liggen) op de locatie van de moeizaam uitgevoerde eland-uitwijktest gaat uw verslaggever van een rustige zondag genieten. Volgende week ontvangt Creil-Bant op sportpark De Akkers in Bant nummer drie van de ranglijst Delfstrahuizen. Opnieuw een mooi affiche!

Onze website sponsoren